Onze ogen zijn een van onze belangrijkste organen en tevens het meest complexe orgaan in ons lichaam. Dankzij onze ogen kunnen we de wereld en wat er om ons heen gebeurt zien en waarnemen. Daarom is het belangrijk om goed voor onze ogen te zorgen en zelfs het kleinste ongemak serieus te nemen. Hoewel veel oogproblemen verschillende symptomen hebben, zijn er ook problemen zonder symptomen. Als mensen deze symptomen niet herkennen en de diagnose wordt uitgesteld, kunnen er aandoeningen ontstaan die tot volledig verlies van het gezichtsvermogen kunnen leiden. Het is daarom nuttig om kennis te hebben van bepaalde oogafwijkingen.
Volgens het National Institute of Eye Health zijn refractieafwijkingen de meest voorkomende oogproblemen.
BIJZIENDHEID
Deze oogaandoening, ook wel bijziendheid genoemd, is een probleem waarbij objecten in de verte wazig lijken, terwijl objecten van dichtbij scherp worden gezien. Het oog bestaat uit twee delen: het hoornvlies en de lens, die beelden scherpstellen. Het hoornvlies is het open deel van het oog en de lens is het transparante deel. In een normaal functionerend oog hebben het hoornvlies en de lens een vloeiende kromming. Een hoornvlies en lens met een normale kromming breken het licht dat het oog binnenkomt scherp en focussen het op het netvlies aan de achterkant van het oog. Als het oppervlak van het hoornvlies en de lens echter niet glad genoeg is, wordt het licht dat het oog binnenkomt niet goed gebroken en ontstaan er refractieafwijkingen. Bijziendheid treedt meestal op wanneer de oogbol langer is dan normaal of het hoornvlies te sterk gebogen is, waardoor het licht vóór het netvlies scherpstelt in plaats van er direct op. Als gevolg hiervan lijken objecten in de verte wazig.
HYPERMETROPIE
In tegenstelling tot bijziendheid is hypermetropie een oogaandoening waarbij lichtstralen die het oog binnenkomen, achter het netvlies scherpstellen. Anders dan bijziendheid betekent hypermetropie dat objecten van dichtbij niet scherp te zien zijn, terwijl objecten in de verte juist heel scherp te zien zijn. Normaal gesproken worden lichtstralen die het oog binnenkomen, gebroken in het buitenste deel van het oog en passeren ze de pupil naar de lens. De lens breekt ze nogmaals, waardoor een omgekeerd beeld op het netvlies ontstaat. Bij hypermetropie vallen deze stralen, om verschillende redenen, niet rechtstreeks op het netvlies, maar stellen ze verder naar achteren scherp. Dit veroorzaakt de refractieafwijking die hypermetropie wordt genoemd.
ASTIGMATISME
Astigmatisme is een oogaandoening die het gevolg is van een verkeerde uitlijning van de ooglens. Wanneer lichtstralen het oog binnenkomen, kunnen ze door de verkeerde uitlijning van de lens niet goed op het netvlies worden gefocust. Dit resulteert in een onscherp beeld, waardoor het zicht wazig wordt. Dit is een van de oogaandoeningen die bekend staan als refractieafwijkingen. Deze aandoening is meestal aangeboren, maar kan zich ook later in het leven ontwikkelen. Het kan worden behandeld met een bril, contactlenzen of laserchirurgie.
PRESBYOPIE
Presbyopie is een aandoening die het scherpstellen op objecten van dichtbij bemoeilijkt, maar is meestal een gevolg van veroudering. Het begint meestal rond de 40 en is in een vergevorderd stadium rond de leeftijd van 65. De lens in ons oog is een flexibele structuur die van vorm verandert, zodat we objecten op verschillende afstanden comfortabel kunnen zien. Deze vormverandering wordt accommodatie genoemd. Bij een persoon begint de ooglens vanaf ongeveer 14 jaar te verharden. Als het vermogen van de lens om van vorm te veranderen afneemt, kunnen er problemen met het zicht ontstaan. De ooglens heeft een structuur die met de leeftijd steeds harder wordt en rond de leeftijd van 65 jaar volledig stijf is. De problemen die ontstaan door presbyopie (ouderdomsverziendheid) zijn in feite hetzelfde als bij hyperopie (verziendheid). Lichtstralen blijven achter het netvlies, het brandpunt van het oog, waardoor het moeilijk wordt om te zien. Het enige verschil is dat bij hyperopie de oogbol korter is dan zou moeten, wat problemen met het zicht veroorzaakt, terwijl bij presbyopie de problemen met het zicht ontstaan doordat de lens door ouderdom harder wordt en zijn flexibiliteit verliest.
STAAR
Er vinden verschillende chemische veranderingen plaats in de kristallijne eiwitten waaruit de ooglens bestaat, die zich aan de achterkant van de iris bevindt, het gekleurde deel van het oog. Hierdoor worden eiwitrijke moleculen gevormd. Deze moleculen veroorzaken wazig en troebel zicht. Deze eiwitten nemen in de loop der tijd toe en vormen clusters, die uiteindelijk een gordijn vormen dat voorkomt dat licht de lens binnendringt. Het oog verliest zijn transparantie. Als gevolg van deze clustering wordt het licht niet verspreid en valt het beeld niet op het netvlies. Om staar te voorkomen, is het raadzaam om diabetes onder controle te houden (indien u dit heeft), direct zonlicht te vermijden, uzelf te beschermen tegen blootstelling aan de zon en te stoppen met roken.
Er zijn chirurgische ingrepen ontwikkeld om problemen met de ooglens te corrigeren. Dankzij technologische vooruitgang in de afgelopen jaren worden deze chirurgische ingrepen op grote schaal en met succes toegepast.
Volg de onderstaande link voor meer informatie over laserchirurgie aan de ogen.
Volg de onderstaande link om all-inclusive pakketten voor laserchirurgie aan de ogen in Turkije te bekijken.
